کاربرد خازن ها
ظرفیت
معیاری برای اندازه گیری توانایی نگهداری انرژی الکتریکی است. ظرفیت زیاد
بدین معنی است که خازن قادر به نگهداری انرژی الکتریکی بیشتری است. واحد
اندازه گیری ظرفیت فاراد است. 1 فاراد واحد بزرگی است و مشخص کننده ظرفیت
بالا میباشد. باید گفت که ظرفیت خازن ها یک کمیت فیزیکی هست و به ساختمان
خازن وابسته است و به مدار و اختلاف پتانسیل بستگی ندارد
بنابراین
استفاده از واحدهای کوچکتر نیز در خازنها مرسوم است. میکروفاراد µF،
نانوفاراد nF و پیکوفاراد pF واحدهای کوچکتر فاراد هستند.
µ means 10-6 (millionth), so 1000000µF = 1F
n means 10-9 (thousand-millionth), so 1000nF = 1µF
p means 10-12 (million-millionth), so 1000pF = 1nF
خازن
المان الکتریکی است که میتواند انرژی الکتریکی را توسط میدان
الکترواستاتیکی (بار الکتریکی) در خود ذخیره کند. انواع خازن در مدارهای
الکتریکی بکار میروند. خازن را با حرف C که ابتدای کلمه capacitor است
نمایش میدهند. ساختمان داخلی خازن از دو قسمت اصلی تشکیل میشود:
الف
– صفحات هادی ب – عایق بین هادیها (دی الکتریک) ساختمان خازن هرگاه دو
هادی در مقابل هم قرار گرفته و در بین آنها عایقی قرار داده شود، تشکیل
خازن میدهند. معمولاً صفحات هادی خازن از جنس آلومینیوم ، روی و نقره با
سطح نسبتاً زیاد بوده و در بین آنها عایقی (دی الکتریک) از جنس هوا ، کاغذ ،
میکا ، پلاستیک ، سرامیک ، اکسید آلومینیوم و اکسید تانتالیوم استفاده
میشود. هر چه ضریب دی الکتریک یک ماده عایق بزرگتر باشد آن دی الکتریک
دارای خاصیت عایقی بهتر است. به عنوان مثال ، ضریب دی الکتریک هوا 1 و ضریب
دی الکتریک اکسید آلومینیوم 7 میباشد. بنابراین خاصیت عایقی اکسید
آلومینیوم 7 برابر خاصیت عایقی هوا است.
باسلام بر شما بازدیدکننده محترم.